Podkarpacki serwis wspinaczkowy RKW

Jak się udało się wyszperać w sieci bardzo dobry występ w krakowskich zawodach na Avatarze zaliczyli reprezentanci RKW. Paulina Kalandyk zajęła I miejsce wyprzedząc całą plejade znanych polskich zawodniczek. Mateuszowi Prokopowi zabrakło jednego topu do znalezienia się w finale i ukończył start na 7(8) miejscu. Do góry rankingu pnie się też Szczepan, który 20tym miejscem wyprzedził sławy z pod znaku 8a+ OS :-). Jesteśmy z Was dumni :-).

Paulina w finale

Na przełomie marca i kwietnia wybraliśmy się w Alpy na trawers Silwretty - walnej doliny alpejskiej w niedalekim sąsiedztwie Innsbrucka. Skład naszej ekipy to: Dziama i Zuza, Wporzo i Panda, Skarpeta i Ewka - Śląsk, Krzysiek i Maria - Krakersi, oraz literat. Pożyczonym busem dostaliśmy się do miejscowości Ischgl, skąd już przez siedem dni na nartach pokonywaliśmy kolejne odcinki trasy z międzylądowaniami w schroniskach. Odważę się na uwagę, że dla każdego uczestnika tejże skitury, był to najpiękniejszy tego typu wyjazd. Przez siedem dni, tylko jeden dzień był mało uroczy - mgła, która dała nam nieźle popalić. Natomiast pozostałe sześć dniówek było niezwykle słoneczne i prawie bezwietrzne. Pokonywaliśmy góry przez przełęcze, z których, wychodziliśmy na sąsiednie szczyty będące niejako poza trasą. Najwyższy ze szczytów na który weszliśmy w ten sposób, jednocześnie był to najwyższy punkt całej skitury, to Pizz Buin o wys. 3313 mnpm leżący na granicy Austrii i Helewcji. Wyjście na niego również należało do najtrudniejszych techniczne fragmentów skitury. Wartą uwagą jest fakt, że we wszystkich schroniskach w których mieliśmy nocleg, była dostępna woda, równie ciepła. To zupełnie zmienia chrakter skitury oraz bytu w schroniskach. W schroniskach, pomimo dni powszednich, był zawsze komplet skiturowców, gdzie w tłumie tym mogliśmy zidentyfikować dwie grupy z Polski. Jednym słowem - polecam. Lecz żaden tekst nie odda tego co oko zobaczy, więc zapraszam do oglądnięcia paru zdjęć z trasy.